روزی از روز ها، شیخ سخت در اندیشه بود و دست بر چانه گذارده و میخاراند، مریدی از کوی شیخ عبور میکرد و شیخ را بدید.
ازوی پرسیدکه ای شیخ، در پندارت چه میگذرد؟ 
پاسخ داد: پنج سال قبل نزد طبیب رفته و از تکرر ادرار شکایت بردم.گفت کبر سن برتو مستولی گشته، زین پس باید هر شش ماه آزمون چک اپ دهی،تا از کنسر پروستات خود مطلع گردی.
از ان روزگار، هر شش ماه خون خود در شیشه کرده و از ترس کنسر نزد طبیب میبرم. امروز در آخرین مراجعت خود به طبیب، وی گفت من دچار مرض روان پریشی و هراس از کنسر شده ام و باید دوا خورم. با خود پنداشتم که سالیانی است که ازترس مرض قرص میخرم و حال دچار مرض ترس مرضی شده ام. این چه طبیبی است که به پاس رهاندن از مرضی، مرا دچار مرضی دیگر ساخته است ؟
مرید که انگشت تفکر و تعجب بر دهان داشت و ساکت بود، ناگه نعره ای زد و جامه بدرید و سر به بیابان گذاشت از این جملات حکیمانه شیخ در نقد طب چک اپ